[nunu-chan]

13.03.2012
"Saikou no jinsei no owarikatta" dramasının da sonuna geldik.
Omuzlarımdan ağır bir yük kalkmış oldu.Ama boşluktaymış gibi içimde kaybolmuş bir his var.
Şimdi rahat rahat dinlensem de aynı zamanda garip ve yalnız hissediyorum.

Hergün görüştüğüm konuştuğum ekibimle artık görüşemeyeceğiz.
Bu gerçekten de kendini yalnız hissettiren bir duygu.
Herkesin uğraşları sayesinde böyle iyi bir iş çıkardığımız için bunun bir başarı olduğunu biliyorum.

Aklımda birçok düşünce var.
Ama şimdi ben sadece düşünüyorum da bu dramayı izlerken insanın içine biraz da olsa cesaret gibi duygular kazandırabilirsek bu harika olur.



(İzin almadan paylaşmayın.)