[yyamadasuzuki]

5. BÖLÜM

 ‏‏‏‏‏‏‏‏

‏‏‏‏‏‏‏‏Bu bölümde tetikleyici intihar düşünceleri olabilir. 

‏‏‏‏‏‏‏‏

VIDMOLY

‏‏‏‏‏‏‏‏

‏‏‏‏‏‏‏‏

OKRU

‏‏‏‏‏‏‏‏

anlayamadım

Spoiler (Click to View)

gece konuştuğu adam mı binadan atladı? O zaman neden kadın, yanında ki kıza ve elinde ki yüzüğe baktı? Kız üzgün gözüküyordu. Bir de son soru, o yazar adam yoksa önceki bölümlerde gördüğümüz bara gelen kişi mi?

Spoiler (Click to View)

Evet, gece konuştuğu adam atladı binadan. Hatırlarsanız önceki bölümlerdeki genç ve yazar olmaya çalışan kişi bir bara giderek mama ile konuşuyor. Mama ona, bu bara başka bir yazar olmaya çalışan adamın daha geldiğini ve başarılı olduğunda bir daha uğramadığını söylüyor. Bu atlayan kişi, o başarılı olan yazar. Kadının yanındaki kızın yüzüğüne bakma sebebi de, asansördeyken "gizlice çıktığım adam tarafından terk edildim" tarzında bir cümle kurmuştu. O adam, asansörün kapıları açıldığında gördüğü adamdı. Gizlice çıktıkları için bir tepki veremedi. Adamın yanındaki kız da parmağında yüzük olan kızdı. Yani kıza üzgün şekilde bakma sebebi, gizlice çıktığı adamın yeni sevgilisi olması. Umarım anlaşılmıştır    

[kaplumbağa]

Kamera açıları, mekanlar, müzik hepsi çok güzeldi. Tam benim tarzım bir diziydi. Tanıdığım hiç yüz olmamasına rağmen konusu ve posteri ilgimi çekmişti. İyiki izlemişim. Çevirdiğiniz için teşekkür ederim. Sınıfta dinledikleri şarkıyı kim söylüyor? Ve sonunda çalan şarkının adını biliyor musunuz?

[yyamadasuzuki]

Kamera açıları, mekanlar, müzik hepsi çok güzeldi. Tam benim tarzım bir diziydi. Tanıdığım hiç yüz olmamasına rağmen konusu ve posteri ilgimi çekmişti. İyiki izlemişim. Çevirdiğiniz için teşekkür ederim. Sınıfta dinledikleri şarkıyı kim söylüyor? Ve sonunda çalan şarkının adını biliyor musunuz?

Merhabalar 

Sınıftaki şarkı: Linki görebilmek için giriş yapmanız ya da üye olmanız gerekir.

Bölüm sonlarındaki şarkı ise diziyle alakalı hiçbir yerde geçmiyor maalesef. Sonunda credit de verilmemiş bu yüzden ben de çok sevmeme rağmen hiçbir şekilde bulamadım...

[kimya elif]

Açıkçası dizinin konusu ilgimi çektiği için başlamıştım fakat bu kadar güzel bir işleniş ve oyunculuk beklemiyordum. İzlediğime çok mutluyum. Bu kadar mesafeli bir toplum olarak görünüp nasıl bu kadar güzel dram çekiyorlar zaman zaman anlayamıyorum. Belki de acıtasyon yapmadıklarından duyguyu saf ve olduğu gibi aktardıklarındandır.
     
    İlk bölümlerden son bölüme kadar öğrencilerin ve öğretmenin yaşadığı baskı, duygu durumu ve gel-gitleri gördük. Fakat son bölümde oyuncular hayattaki bütün olumsuz durumlara karşın yine de hayatın yaşamaya değer olduğunu söylediler.(Sadece çok ünlü bir yazar olan barda Mama'nın bahsettiği kişi hariç.)Görünüşte istediği şeyi başarmış ! fakat asıl istediğinin bu olmadığını fark etmiş. Aynı Jim Carey'in dediği gibi "Dilerim herkes bir gün zengin ve ünlü olur ve hayalini kurduğu her şeye kavuşur ;böylece aranılan esas cevabın bu olmadığını anlar." Yazar da mutluluğu, kitabı basılınca herkes tarafında tanınınca elde edeceğini zannetti fakat sonradan gördü ki mutluluk paylaşacağın kimse yoksa hiç de önemli değil. Sartre'nin de bahsettiği yalnızlık  bu değil mi? Etrafın kalabalık fakat seni gerçekten dinleyen ve anlayan kimse yok. Yazar da hayaline kavuştu ve ünlü de oldu fakat gerçek duygularını paylaşacak bir kişi bile bulamadı etrafında.

Spoiler (Click to View)

Bölümün sonunda öğretmen onunla bir şeyler içmek için dışarı çıksa intihar düşüncesinden vazgeçip canına kıymaz mıydı diye düşünmeden edemedim.  

     
    Öğretmenle yazarın çatıdaki konuşmaları da çok güzeldi. İnsanlar çoğu zaman kendi ve etrafıyla ilgilenmekte ve kendini dünyanın merkezinde görmekte. Biraz olsun bu bakış açısını değiştirip başlarını kaldırıp gökyüzüne bakarlarsa yıldızları da fark edebilirler. Belki de o zaman Samanyolu Galaksisindeki veya daha geniş anlamda evrendeki küçücük bir noktadan ibaret olduklarını anlayabilirler. Bir süre önce Evrenin Dünyaya nazaran büyüklüğünü gösteren bir video izlemiştim. Bu video da tam olarak aynı şeyden bahsediyor. Günlük korkular, heyecanlar ve hatta sevinçler bütün evreni düşününce ne kadar da önemsiz kalıyor.   
Etrafımızda sevincimizi de hüznümüzü de paylaşacağımız insanların olması dileğiyle  Bu güzel diziyle bizleri buluşturduğunuz için teşekkürler.