Bayıldım!!!
Ben caz müziği severim. Hani çok dinlerim, çok iyi bilirim gibi bişey demem ama, cidden severim. Klasik müziği sevmem pek. O yüzden Nobuyaki'ye hayran olsam da resitalinde böyle coşmamıştım.
Müzik harikaydı! Neşeliydi, keyifliydi, etkileyiciydi, çok çok güzeldi! Ayaklarını yere vurarak çıkardıkları sesin müziğe eklenişine de bayıldım!!!
Birileri piyano çalıyorsa ellerini görebilmelisiniz. Bize bunu sağladılar. Piyanonun tuşlarını çeken kameranın görüntüsünü projektörle perdeye yansıttılar. O kadar harikaydı ki o elleri seyretmek! İçim çoştu. "VOOAAH!! Müthiş!!!" diye bağırasım geldi. Ama rock konseri değildi tabii bu, bağıramadım
Sadece ellere bakmadım tabii, çalanlara da baktım. Aynı anda hem etkileyici, hem sevimliydiler. Beraber bir oyun oynuyormuşcasına bir halde çaldılar piyanoyu. O halleri, bayram neşesi gibi bi neşe yaşattı bana
Tanaka'nın hiç ingilizcesi yok, konuşmadı o. Ama nasıl sevilesi bi insan! Tavrına bayıldım. Ellerini kollarını oynatışına, gülüşüne, yere oturuşuna, sallanışına... Giyimine de bayıldım. Bol pantolonu, parmak arası ayakkabıları...Aah, ben de o kıyafetlerden istiyorum!
Masaki oldukça güzel ingilizce konuşuyor. O konuştu hep. İnsanları güldürdü, neşelendirdi. İlk takım elbise giymiş sandım (ceketsizdi). Ama kravatı yünlüydü. Pantolonu da öyle : D Koca cepli pantolonunu çok sevdim.
Fotoğraf çekilirken, Tanaka-san... insan bu kadar mı sempatik olur? Koca adama nasıl sarılasım geldi. O elindeki kızılderillerin barış çubuğuna benzeyen adı herneyseyi uzatıp duruşu, sıcak çok çok sempatik tuhaf tavrı...Aaaah, kocaman bi insan sevimliliğiyle bu kadar kan kaynatıcı olur mu?
Masaki-san da cana çok yakındı
Onu da ayrı sevdim. İmzalarını aldık, fotoğraf çekildik.
Bu arada, Bessie! Tanıştığıma memnun oldum.
Ben caz müziği severim. Hani çok dinlerim, çok iyi bilirim gibi bişey demem ama, cidden severim. Klasik müziği sevmem pek. O yüzden Nobuyaki'ye hayran olsam da resitalinde böyle coşmamıştım.
Müzik harikaydı! Neşeliydi, keyifliydi, etkileyiciydi, çok çok güzeldi! Ayaklarını yere vurarak çıkardıkları sesin müziğe eklenişine de bayıldım!!!

Birileri piyano çalıyorsa ellerini görebilmelisiniz. Bize bunu sağladılar. Piyanonun tuşlarını çeken kameranın görüntüsünü projektörle perdeye yansıttılar. O kadar harikaydı ki o elleri seyretmek! İçim çoştu. "VOOAAH!! Müthiş!!!" diye bağırasım geldi. Ama rock konseri değildi tabii bu, bağıramadım

Sadece ellere bakmadım tabii, çalanlara da baktım. Aynı anda hem etkileyici, hem sevimliydiler. Beraber bir oyun oynuyormuşcasına bir halde çaldılar piyanoyu. O halleri, bayram neşesi gibi bi neşe yaşattı bana

Tanaka'nın hiç ingilizcesi yok, konuşmadı o. Ama nasıl sevilesi bi insan! Tavrına bayıldım. Ellerini kollarını oynatışına, gülüşüne, yere oturuşuna, sallanışına... Giyimine de bayıldım. Bol pantolonu, parmak arası ayakkabıları...Aah, ben de o kıyafetlerden istiyorum!
Masaki oldukça güzel ingilizce konuşuyor. O konuştu hep. İnsanları güldürdü, neşelendirdi. İlk takım elbise giymiş sandım (ceketsizdi). Ama kravatı yünlüydü. Pantolonu da öyle : D Koca cepli pantolonunu çok sevdim.
Fotoğraf çekilirken, Tanaka-san... insan bu kadar mı sempatik olur? Koca adama nasıl sarılasım geldi. O elindeki kızılderillerin barış çubuğuna benzeyen adı herneyseyi uzatıp duruşu, sıcak çok çok sempatik tuhaf tavrı...Aaaah, kocaman bi insan sevimliliğiyle bu kadar kan kaynatıcı olur mu?

Masaki-san da cana çok yakındı
Onu da ayrı sevdim. İmzalarını aldık, fotoğraf çekildik. Bu arada, Bessie! Tanıştığıma memnun oldum.
