02-23-2016, Saat:12:17 AM
Yorgun ve mutsuzdum bugün. Japonya'da yaşayan evli bir bayanın bloğuna denk geldim. İlgi ve alakası olmadan sırf eşinin işi nedeniyle gelmiş Japonya'ya. Hiçbir şey bilmeden. 3 ay boyunca dışarı çıkamamış tek başına. Artık canına tak etmiş ve Japonca öğrenmekle başlamış işe. 20li yaşlarına kadar bisiklete binmeyen kadın Japonya'da öğrenmek zorunda kalmış. Kabuğunu kırmış ve Japonlara Türkçe öğretmeye başlamış. 1-2 olan öğrenci sayısı 50yi geçmiş. Öğrenmiş Japonya'da yaşamayı. Depremde Japonlar gibi sakince evinde oturmayı. Bisikletle gidip gelmeyi. Japoncayı. Adeti, kültürü. Üstelik o kadar eğlenceli bir dille anlatıyor ki tüm bunları... Hayatında olan biri gibi hissettim kendimi. Çok zorluk çekmiş ancak bir kere olsun gitmek istediğini yazmamış. İçinde bulunduğum ruh halinden utandım. Bazen sadece biraz inanmak ve devam etmek gerekiyor galiba.

![[-]](https://www.japan-fans.com/images/MyBBPro/collapse.png)